Nefreti kuşanmıştım
Ama kılıcım yoktu
Yani öylesine silahsızdım her şeye karşı
Yağmur yağıyordu
Ve ben dışarıda kalmıştım
Ellerim üşüyordu
Ellerim donuyordu
Akan yaşlarım inatla durmuyordu
Çok soğuktu çok
Çok dışarıdaydım çook!
Zırhım ıslanıyordu yağmurla
Zırhım üşüyordu tüm parlaklığıyla
Zırhımı kuşanmıştım
Ellerim bomboştu
Yağmur damlaları zırhıma çarpıp gülüyordu
Gülüyorlardı damla damla
Zırhımsa alabildiğine küçülüyordu
Ama oda gülüyordu
Damlaların süzülüp yerlerde birikmesine gülüyordu
Damlaların birbirine karışmasına gülüyordu
Gökyüzüne bakıp yüzümün tam ortasına
Düşüveren yağmura gülüyordu
Zırhım gülüyordu
Ben de gülüyordum…