Yorgun çağ günlüğü
Ve bir erkek gibi susmalı zaman
Dili yağmur anılarda…
Kestiğim her ağacın dalına
Bir çentik de senin için atıyorum
Şimdi yaslan
Doğuya bakıyorum doğuya…
Bir ülke gibi bakıyorum
Ülkem gibi
Ey sevgili şimdi bırakıyorum
Belki şafaktan sonra yazılabilir
Bu anı
Her şubat yazlık kahkahalar getirir
Bir ben bilirim
Bir de sen
Mesela ölülerin duygularını…
Ya da yaşlı bir kadının
Yüreğindeki masalı mesela…
Günlük taze ölümler çağında
Uluyan kediler ve
Pankartlı şövalyeler çağında
Dualar mani kadar eskimiştir
Aslında
Yalnız
Bir nakarat kalmıştır dilimizde
Hüzün bile
El çekmiştir bizden










Yorum Ekleyin