Üzeri dosyalarla kalabalıklaşmış masada uzun zamandır oturuyordu. Vücudu uyuşmuş gibiydi. Koltukta bir iki kere yaylandı, ensesinde hissettiği ağrıyla başını masaya eğdi, ellerinin arasına aldı. Kafasını tekrar kaldırınca karşı duvara gözü takıldı. Duvardaki tabloda kızıl bir
Yüzümü çevirmek de mümkün değil, gözümü kırpmak da! Görmeyeli ne çok zaman olmuş nazlı çiçeğim! Seni kanadı kırık bir serçe olarak mı bulacaktım? Zihni karmakarışık sorularla dolu genç adam konteynırla gelen ambulansa işaret etti. ‘Bu tarafa !’ Yaralı diyemedi Sınırdan getirilenler var dedi, durdu. Henüz ambulanstan hiç sağ çıkan olmamıştı… Bomba parçaları vücutlarıyla hemhal olmuş [...]
Uzun zaman aradan sonra Beyazıt’taydım yine. Tanıdık yüzler, dost gözler vardı. Gülümseyemiyorduk. Sarılamadık gülümseyerek. Bilenen bir öfkenin ivmesi soluk alıp verişlerimize işlemiş, soğukla daha bir keskin, daha bir hırçın karışıyordu yağmura…Keşke yine kitapçıları avare dolaşma için çıkıp gelmiş ve bir vakit namazı için uğramış olsaydık aşinası olduğumuz avluya.Keşke gözlerimde yaşlar, kalbimde öfke birikmeseydi…Keşke dişlerim de ,tırnaklarım da kenetlenmeseydi birbirine…ve Filistin’in umut çiçekleri bir anda solmamış olsaydı keşke…
Her yaz tatili öncesi o ışıl ışıl gülümseyen yüzüyle sorardı: —Nasıl bakalım karneler? Gururlanarak gelen cevap daha bir gülümsetirdi yüzünü… —Hepimiz takdir alıyoruz. O zaman bu karneler hediye isterdi değil mi diye muzipçe gülerdi. Bir kaç gün sonra elinde bir koli ya da irice bir paketle çıkagelirdi. Her biri özenli bir yazı ve bir o [...]
Son Yorumlar