Yalnızlık yalnızlıktır

Gönderdiklerini okuyorum nicedir, sızım dinmiyor, artıyor. Anlattığın eziyet dolu hayatlara kalbim dayanmıyor. Urumçi’ye, Bağdat’a, Mardin’e, Diyarbakır’a, Sivas’a kalbim dayanmıyor. Şehir adlarını duymaya dayanamıyorum. Her harf bi keder, her harf bi acı… Sonra bu anlattığın yalnızlıklara dayanamıyorum, bu hapislere, bu sürgünlüklere, bu anlamsızlıklara tüm bu şeylere içimden geçen-ler-e dayanamıyorum.

Senin anlayamadığın şeyleri anlayamıyorum, hiçliği, varlığı, nefsi, ayrılığı, hüsranı, ölümü en çok da yazgıyı. Bi yerde sana bakınca yağmur yağıyor diyorsun, bi şiir mısrasını andırıyor Rilke’ye ait olmalı
Anımsayamıyorum, öyle canım acıyor ki kimim neyim nerdeyim bildiğim olmuş muydu onu da hatırlamıyorum/

Mevsimler artık dönmüyor, her mevsim kış. Keşke eskiden olduğu gibi bahar gelse, sonra haziran olsa sahici, sonra bayramlara gebe üç aylar başlasa ve bitse. Eskiden olduğu gibi ağlasa kadınlar, erkekler eskiden olduğu gibi gülse.

Bu derin yalnızlıklardan çıkabilsek/ üstümüze gelmese böyle her şey. Bildik bildik konuşmasak, hayal kursak uzanıp çimenlere, bunlar basit düşler olsa sonra bunların rüyalarını görsek, kirlenmeden önceki halimizi görsek tüm gece. Namazlarımızı kırlarda kılsak, el açınca göğü görsek… Göğsümüzü sıkıştıran insanlar azalırken, gönlümüzü ferahlatanlar çoğalsa. Bir olsak, böyle ayrı gayrı kalmasak,

Okudukça kanıyorum.
Dinledikçe, gayret ettikçe yalnızlaşıyorum
Yalnızlık yalnızlık işte/
Yağmura benziyor çokça
Yara neyse merhem de odur/ bunu da senden öğrendim. Şimdi burada sadece seni beklememe izin ver. Sen acılarına dönüyorsun, yaralarına… Ben yalnızlığa karışıyorum, artık baştan ayağa yalnızlığım.
Elin olmadan tutunacak dalı bulduğunu görüyorum. Ben hangi suyun sakasıyım? Nereye sığınayım?
Dinlediğim müzik listesine bak/
Nefrete kine karşı
Rüyalar
Bu sabah yağmur var
Haziranda ölmek zor
Alışamadım
Kendine iyi bak
Cenaze
Ne saat umrumda ne tarih ne mevsim.
Yorgunum,
Şiir bu yorgunluğu giderir belki
Her şeyin şiir olduğunu düşünüyorum bazen. Senin şiir olduğunu gökyüzünün bulutların yağmurun karın insanların/ gerçeğin şiir olduğunu/ şiir okumayı sevmiyorum yalnızca, o şiire dönüşmeyi seviyorum.

Yalnızlığa Dönüş
Robert Bly

I
Mehtaplı, rüzgarlı bir gece.
Ay ötelere sürmüş Samanyolunu.
Bulutlar ölgün, çimenler göğermede.
Dönüş saati bu.

II
Geri gitmek istiyoruz, denize dönmek,
Münzevi koridorların denizine,
Ve çılgın gecelerin salonlarına,
Keder tufanlarına,
Dalıp ölümün denizine,
Yıldızları gibi döneduran Büyükayının.

III
Ne bulacağız döndüğümüzde?
Dostlar değişmiş, evler taşınmış,
Ağaçlar belki, yeni yapraklarıyla.

Resim Kaynağı: Lost in the Trees: All Alone in an Empty House

1975 ankara doğumlu
ama hep bir yere bağlanamamın
bir yerde kalamamanın ve yerli
olamamanın acısını yaşıyor yüreğinde/
tek bi cümleyi ödünç almış yedeğine
onu taşıyor gittiği gidebildiği her yere

/acılardan büyük yer yoktur/

Arzu Ayan

Bütün yazıları
Günlüğü