Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Yakışıksız kaldım sesler arasında
Şafağa düştü yağmur
Enflasyon düştü, bombalar düştü, gonca güle düştü
İflah olmaz demlerdi yedi iklim seni düşledim
Bakış hızında geldi mevsimler
Hasret rahlesindeydim
Susuşlar geldi
İsyanlar sevdalarla olsun
Gelmedin yakışıksız kaldım sesler arasında
Sevda renkli çocukluğumun
Perdelerine mıh vurdum matem ördüm
Acı bombalar patlattım hüzün sokaklarında
Elim dizimde kaldı bakışım esir dilimde
- Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler -
Bir gül yaprağı tadında tebessümle
Esmedi, delip geçmedi rüzgar
Geçmedin yakışıksız kaldım sesler arasında
Annem rahmet sofrasında ta yücesinde
Ben Bağdat’ta fiyakalı bir çocuk korkusu
Korkunun bittiği yerde serince mağlubiyet
Yeryüzü coğrafyasından kaçış ne mümkün heyhat
Bana sığınılacak bir akşam olmadı
Ali yoktu elimden tutanım yoktu
Yoktun yakışıksız kaldım sesler arasında
Şafağa gözyaşı düştü ve lakin
Bana hiç yakışmayan bir düştü
Elhan-ı Şitanın olduğu bir gece
Naftalinli derin uykularla sarmaş dolaş kömür karası
Aşkın acemi basamağında çakılıp kalanlarla
Hüzzam şarkının peşine düşmek
İşte yüzüstü düştüm iğdeler artık kokmuyor
Yeter sanırım bu utanç bana
Git ve topla eteklerini efkarımdan
Genzimi yakan bir mazi geçiyor
Sen yoksun diye nümayiş var
Yakışıksız kaldım sesler arasında
Geç ve git Leylanın olduğu yere
Sessiz oturmalar dersim var
Kani Çınar
Hiç beklenmedik bir günde, bütün varlığın üç – beş kitabı köşebaşına bırakarak gittin. Çöp arabalarına attılar kitaplarını. İnsanlar, senin gibi birinden kurtuldukları için Allah’a şükrettiler. Sen, çıktığın tepe başlarından ilk kez gülüyordun. Sessizce gülüyordun... | Yorumları“Yakışıksız kaldım sesler arasında” başlıklı yazıya ait 5 yorum var
Görüşünüz
E Posta Aboneliği
Yeni yazı eklendiğinde haberdar olmak istiyorum:
-
Ben Dirimle Doğrulurken
-
Dili Faldır Aşkın Ey Taş!
-
Susun! Konuşma başlıyor
Yunus Nadir Eraslan | Perşembe, Aralık 14, 2006, 22:11
Şiir kalbi olanın işidir. Söz hedefini bulmuş ve hedefini vurmuştur. Bereketle efendim…
Hüseyin Cahid Doğan | Pazar, Aralık 17, 2006, 22:11
Şiir telmihi nasıl süsler’in cevabı… Tebrikler Kani Bey.
İsmail Karakurt | Pazartesi, Aralık 18, 2006, 22:11
“Sevda renkli çocukluğumun
…
Bir gül yaprağı tadında tebessümle
…
Annem rahmet sofrasında ta yücesinde
Ben Bağdat’ta fiyakalı bir çocuk korkusu
Korkunun bittiği yerde serince mağlubiyet
Yeryüzü coğrafyasından kaçış ne mümkün heyhat
Bana sığınılacak bir akşam olmadı
Ali yoktu elimden tutanım yoktu
Yoktun yakışıksız kaldım sesler arasında
…
Genzimi yakan bir mazi geçiyor
……”
Bu harika dizeler şiiri okumaya/okutmaya yetmez mi? Kani hocam, alıntıladığım ilk dizeye göre şiirin ya da sanatın kaynağını zaten keşfetmiş.
Ayrıca Hüseyin Cahid’in dediği gibi şiir, zengin bir telmih birikimine de sahip. Bunu bilen yapar.
Bize kalemine bereket demek düşüyor…
Kani Çınar | Perşembe, Aralık 21, 2006, 22:12
efendim değerli yorumlarınız için teşekkür ederim. beni ziyadesiyle mahcup ettiniz. kalp kalbe karşıdır inşaallah. maksad hasıl olduysa gerisi ne gam. tekrar teşekkür ediyorum.
selam ile.
Fikriye Karaman | Pazartesi, Aralık 25, 2006, 22:12
vakar’ın eteğinde yankılanan sesler… sanki sadece bizi yakışıksız kılmak için var gibiler…