“Vitrinlerde gökyüzünü kaybetmiş bedenler” başlıklı yazıya ait 5 yorum var

1. 

   Cahid Efgan Akgül | Salı, Temmuz 25, 2006, 2:41

   sonra uğulduyor başını
   gömen eşantiyon yalnızlıklara
   uçuyor fular flu asfalta
   düşen şakûli bakışlarından
   küstüm küsecek bir yaprak
   kendi dallarına

   traverse düşen gül
   üşüyen bir şebnem ömürlü..

   kentini kaybedenlerin
   vitrinindedir gökyüzü..

   …

   devam edesim geldi şiirinize.. ama sesimin oktavı yetmedi şiirinizin sesine.. :))

   yüreğinize sağlık
2. 

   Fikriye Karaman | Çarşamba, Temmuz 26, 2006, 2:41

   bir yönüyle bütün dizeler yarımdır…
   ancak okurunun kelimeleriyle tamamlanır…
3. 

   Mustafa Oral | Perşembe, Temmuz 27, 2006, 2:42

   tebrikler…
   son mısra anlam itibarıyla çok güzel.fakat fazla imge yoğunluğu olmuş gibi. mesela şöyle deseydik:
   “kadınlar vitrinlerde kaybetmiş gökleri”
   yada

   vitrinler gökyüzü
   şairler kaybetmişler şiirlerini gökyünde
   kadınlar da bulmuşlar kendilerini
   vitrinlerde.”
   veya
   vitrinler ki gökyüzü
   şairler kaybetmişler gökyünde şiirlerini
   kadınlar kaybederler
   aynalarda kendilerini”
   yada
   belki bir güneş olur gözlerinde batarım / arayanlar sende bulur beni
4. 

   Kırmızı | Perşembe, Temmuz 27, 2006, 2:43

   Mustafa Oral beyfendiye söylediklerine katılmadığımı ifade etmek istiyorum. bence son sözü şair söylemiştir. zaten şiir/imge faş olduktan sonra üzerinde şairinin eli haricindeki düzeltmeler/şöyle ya da böyle olsa’lar tarzı değerlendirmeler tehlike arzediyor… bu işin bencesi tabiki..
5. 

   Fikriye Karaman | Cuma, Temmuz 28, 2006, 2:43

   Kıymetli Gök Ekin sakinleri zarif yorumlarınız için teşekkür ederim. Şunu dile getirmeliyim ki;bir çok başka kişide olduğu gibi kimileyin ben de karşı konulmaz bir şekilde sözcüklerin hücumuna uğruyorum ve bırakın uzun uzadıya değerlendirip mısralar oluşturmayı,inanın çıkış hallerine harf miktarında dahi müdahelede bulunamıyorum.