Emine Yalçın •
Ocak 20, 2008
194 izlenim
çaya indir yanaklarını
dağınıklığını sarmalasın
ipek taşlar dik dursun
devrilmesin son uykun
ayinlere zırh takma
kanıtla ayarlandığını
cuma’nın sarasına tutul
sanığı ol duaların
gülümse iradesiz sakinliğine
süngüyü tefsir eden
o güne.
çünkü vurulmuş bir kuş nasıl söylesin şarkısını i matemin madeni... Tamamı »
Bir eski İstanbul fotoğrafına baktım Ve yandı içim… Bu devirde, Bu zamanda Ne benim işim? Tamamı »
ve ağulu düş sancıyla gelir yokluğun arka kapısından nasılsa saçlarına bin yorum bulurum iğne deliğinden geçer... Tamamı »
Göğün ekini kurudu! Yağmurlar yağsın diye seni bekledim… Beklemek kimi zaman küsmek gibidir Karanlık dehlizlerde... Tamamı »
İnsanlar Kargacık burgacık Ayakları büyük Kınalı ellere kan bulaşmış Kaburgaların gıcırtısından Beyaz... Tamamı »
6:23 pm | Ocak 20, 2008
“çaya indir yanaklarını
dağınıklığını sarmalasın” Bir süre kalakaldım öylece. Harika bir söyleyiş.
Haddime değil, zira şimdiye değin şu mısra da şöyle söylenseydi gibi bir cümleme rastlanmamıştır. İkinci dörtlüğün ilk dizesi “Zırh giydirme ayinlere” diye söylenebilir miydi acep? Bağışlayın, bu bir eleştiri değil zira. Olsa da olur olmasa da…
Bereketle…
10:01 am | Ocak 21, 2008
teşekkür ederim yunus bey.
bereketle diyerek
sizi dikkate alacağım,acemi dizeler zira.
2:56 pm | Ocak 21, 2008
ya da
“cumanın sarasına tutul” dizesi… değil mi yunus abi…
üstad Sezai Karakoç’un ifadesiyle;
“sen cuma gününün hürriyet kadar kutsal olduğunu onlara anlat”
bu cuma sarası hepinizi tutsun inş. emi…
yüreğinize sağlık emine hanım
4:13 pm | Ocak 22, 2008
o kutsal saranın bizi asla bırakmaması umudu ile…
yittiğimiz yer orası belki de..dağıldığımız.
teşekkürler ahmey bey.