“Guy Fawkes; parlemento binasına dürüst biçimde giren ilk ve tek adam…”
Bu yazıyı kaleme aldıran, V For Vendetta’yı doğuran ve İngiliz tarihinin en büyük vatan haini olarak görülenden başkası değildir: GUY FAWKES. (1570-1606)
Katolik bir İngiliz askeri olan Fawkes; 1604′te Kral I. James’e, kraliyet ailesine ve tüm diğer aristokratlara karşı güdülen bir davanın baş neferi olarak karşımızı çıkar tarih sahnesinde. 5 Kasım 1605′te İngiliz parlamento binasını, her yıl tekrarlanan aristokrasi zirvesinde havaya uçurarak taçlandırmak istedikleri devrim hareketi, isyancılardan birinin saray çevresinden katolik bir ahpabına 5 Kasım gecesi parlamento binasından uzak kalmasını tavsiye etmesi üzerine son bulur. Fawkes, 5 Kasım gecesi parlamento mahzenlerinde bol miktarda barut fıçısıyla yakalanır. Ve dönemin vatan hainlerine uygulanan bir yöntemle parlamento binası önünde idam edilir. Bu olay İngiliz tarihinde ‘Barut Komplosu’ olarak anılır.
Distopik bir geleceği konu alan film Fawkes’in serüveninden yola çıkmış olsa da sanaryo ve kurgu; Alan Moore’un yazıp David Lloyd’un kaleminden gölge bulan ‘V For Vendetta’ isimli çizgi romandan beyaz perdeye uyarlanmış. Filmin konu cihetiyle istinad noktası Fawkes’in serüveni olsada, tarihe adını zaferle yazdıramamış bu eylemin sonlanışındaki hezimet, filmin bir noktadan sonra çizgi roman ve ek senaryo ile kurgulanmasını gerektirmiş. Çünkü filmin totaliter bir rejime alternatif olarak anarşizm odaklı bir hareketi konu alması senaryonun bu şekilde gelişmesini iktiza eder. Ve zaferle taçlanmış bu tarz bir senaryo kendinde varolan eksikler başta olmak üzere; teknik yapı, kurgu ve oyunculukta arız olan sıkıntıları minimize ederek ardında hayranlar bırakan bir yapıt olmanın yanısıra büyük ticari kazanımlar sağlar. Bu kazanımları filmin gösterime girdiği ilk hafta itibari ile Uzak Doğu başta olmak üzere pek çok dünya bölgesinde liste başı yapmış olması açıklarken; filmin konusunun geçtiği ve çekimlerinin yapıldığı İngiltere’de ise beklenen ilgiyi görememiş olması ayrı bir ilginçliktir. Bu durumu belki de İngilizlerin her yıl 5 kasım gecesi Birleşik Krallık ve Krallığa bağlı eyaletlerde ‘Barut Komplosu’ nun başarısızlığa uğratılışını havai fişekler eşliğinde kutluyor olmaları izah edebilir. Söylentiye göre bu gecede barut fıçılarını temsilen büyük fıçılar ateşe verilir, büyük vatan haininin cezalandırılmasını anmak için Guy Fawkes maskeli kuklalar yakılırmış.
Farklı zeminlerde kitleleri etki dairesine alan bir kişi yada düşün biçiminin, oluşumunun gayelerince tanınmayışı; düşüncelerin ve çıkarların sosyolojsi ile ilintilendirilebilir. Aradan geçen yüzyıllara karşın Fawkes’in, kırılan kabuğundan düştüğü zeminlere veremediği psikolojik faydalar, mekandan uzaklık vasıtasıyla düşmediğimiz sosyolojik zindanların yokluğundan bizde varlık buluyor.
Biraz yoğun bir analiz yoksu kılınan sosyolojik zindanın farklı bir türevi içerisinde olduğumuzun ipuçlarını verecektir. Bu durum bir temsil vasıtasıyla daha iyi mütalaa edilebilir. Bir Müslüman kimliği ile filmi ele aldığımızda bu denli cezbin hasıl olması, yolunda olmayan birşeylerin varlığını ortaya koyar. Ama kimliğin diş sıyırmasıyla kazanılan bakış, yani dünya gözüyle baktığında hal başka… Nasıl mı?
Şöyle ki bu saatten sonra filmin salgıladığı aşırı didaktizme karşın yelkenler fora moduna girmemek pek de imkanlı olmayacaktır.
Filmi izlediğinizde,
“Bu maskenin altında etten ve kemikten fazlası var. Bu maskenin altında bir fikir var ve fikirler kurşun geçirmezdir.” diyenin sizden bir parça olduğunu düşünüyor, Çaykovski’nin 1812 Uvertürü ve Bethoven’in 5. Senfonisi ile kendinizi buluyor ve
“Dans edilmeyen bir devrim olacaksa, hiç olmasın daha iyi! “ diyorsanız zindan kavramını bir kez daha gözden geçirmekte fayda var. İyi seyirler…
[imdbltid]0434409[/imdbltid]
Christian Bale ve Sean Bean’in Equilibrium’u ile neredeyse ortak bir kaderi paylaşan, bana göre de hak ettiği ilgiyi bulamayan ve muazzam bir Grafik Roman adaptasyonu olan V For Vendetta’yı sosyal izdüşümleri ile de ele alan harika bir yazı. Tebrik ederim.
Film kendini izletmişti iki kere..
Yorumunuz film kadar gözalıcı,çarpıcı.
Yeniden yaşadım sahneleri,kaleminize sağlık..
Güzel bir yazı elinize sağlık.
Bu film bir harikaydı. İki yıl kadar önce izlemiştim. Parlemento binasının o yıkılış sahnesinde olan olmuştu. ” Yıkılın bre yıkılın ulan yıkılın” diye bağırdığımı hatırlıyorum. Saat gece 01:00 gibi. O kadar bağırmışım ki artık, alt kattan amcam telaş içinde yukarıya gelmişti. Ne oluyor diye. Tekrar izlemem gerekli en kısa zamanda. Teşekkürler bir kez daha.
İlgiden ötürü çok teşekkür ederim. Filmden hoşlananlar için Cezayirlilerin Fransızlara karşı 1954-1962 yılları arasında gösterdiği direnişi anlatan 1965 yapımı “The Battle of Algiers” ve Stanley Kubrick“ in A Clockwork Orange/Otomatik Portakal” isimli filmleri tavsiye edilir. Yönetmen James McTeigue, “V for Vendetta”nın oluşumda bu filmlerden etkilenimini itiraf ediyor. Yine türe yakın olarak George Orwell’ın “1984″ isimli romanı etkisinden zor çıkılacak bir yapıt.
Mutlaka okunmalı…