Gök Ekin
Dağ kavi, iklim sarp, çarıklar delerim
Uzak
Salı, Ocak 22, 2008, 0:51
I
İsminizi bağışlayın, onun bir suçu yok
Mavi bir binekle
Şu caddeden çıkalım bu bildik yoldan
Ankara kalesinde yok yağmur
Her yer ekili ışık görebildiğince
Göz tarlasında hep eksik hep eksik akşam
Bir çift göz eksik yağmur ondan yok
II
Burada eğlenmeyin, yol da yok yolcu da yok
Kaburgamın eğrisindedir sancı
Üleşen ne sen ne de başkası
Ruh’a dönen göç
Ve üflenen son dua
Barklanır her mezarda
Barklanır
Bir ‘yaşamak’ dağlısı.
Çatırdayarak kırılsan kurtulacağım
Saplanacak
Belki kan olacak payım
Ha uykuda kar soğuğu
Ha resimde yağmur
Aslı yok
Binlercesi bu kadar işte
Yakılsın şiirleri Elsa’nın
Isınacak bir çocuk.
Isınırsa bir çocuk
Şairdir senin adın.
beni saymayın, hükmüm de yok ritmim de
Hüseyin Cahid Doğan | Salı, Ocak 22, 2008, 7:36
Yol yok, yolcu yok, yağmur yok ama şiir var. “Gök Ekin’e ekilen”, daha cemreler bile yokken ortada dallanıp budaklanan gürbüz şiirler var.
“Yakılsın şiirleri Elsa’nın
Isınacak bir çocuk.
Isınırsa bir çocuk
Şairdir senin adın.”
Kerime Aslı | Salı, Ocak 22, 2008, 12:01
Aslı yok
Binlercesi bu kadar işte…
Bir tane için binlercesi yazılır
güzeldi…
Yavuz Başak | Salı, Ocak 22, 2008, 12:53
Şair-Yazar gömleğinin bir üniformaya dönüşüp dönüşmediğini merak eder dururum. Elinde kalemi ile ufuk gösterenlerin, duygu ve düşüncelerini yeni bir şekle sokarken ‘’sesleri çizerken” yaşadıkları hali hissedebiliyorum. Meramım şudur; ’söz’ hala duyguların tercümanı mıdır? Yoksa kelimelerle haşır neşir olanların usta ellerinde, topraktan çıkan yönüyle gümrah, lezzete tabi yönüyle taneleri boş bir başak mıdır?
”beni saymayın, hükmüm de yok ritmim de”
iddadan uzaklaşıp sormuş bulunuyorum;
binlerce cümlenizin olduğu kağıtları bir çocuk ısınsın diye yakar mıydınız?
ya da
”Barklanır her mezarda
Barklanır
Bir ‘yaşamak’ dağlısı.”
Barklanmak mı Göçebe kalmak mı? Sorun burda:)
Ahmet Kanar | Salı, Ocak 22, 2008, 20:16
seni saydım ben. hükmün de var ritmin de
seni saydım
bir eilimin parmakları arasında
ve alfabemin en sesli harflerinde
yüreğine sağlık…
yulun eke | Salı, Ocak 22, 2008, 21:09
“Barklanmak mı, Göçebe kalmak mı?” sorun; belki de çözüm burada. Yeryüzünde barklanan göçebedir.
evet eğleşelim “burada” biraz:
“Ruh’a dönen göç
Ve üflenen son dua
Barklanır her mezarda
Barklanır
Bir ‘yaşamak’ dağlısı.”
“İsminizi bağışlayın, onun bir suçu yok” Bağışların bol olsun…
Yavuz Başak | Perşembe, Ocak 24, 2008, 14:09
Eğleşmek, ehilleşmek oluyor o zaman.
İsabet buyurdunuz.
Emine Yalçın | Perşembe, Ocak 24, 2008, 14:42
“incilerini asla eritemezdi
bu şarabın içinde
kraliçe taşkınlığını kullansa bile
servetini koymasaydın sen,
şair o kaynayan kadehe.”
hölderlin