Elif Bilge Doğan tarafından
Uykum var
Mart 19, 2009 Deneme
Uykum var, çok uykum var, bir tane daha içsem toplam kaç uykum olacak…
Uykularımı sığdıracak yer bulamıyorum, son gelen merdivenlerde kalacak…
Onu dışlamam konusunda ne demişti doktor? Hmm, anımsadım; saat bile sekse sersem… Biri benden mi bahsetti? Ha! Benmişim, kendimden söz etmişim…
Düşünen insan taklidi yaparken nasıl da geçiyor içim…
Hiç bir şey olamadım uykudan başka, şaka bile yapamıyorum beni bir şey sananlara! Ah evet, bir de vampir yarasa…
Uykum var bariz, biraz da belli belirsiz hüznüm…
Uykum dövdü onu, her insan gibi ben de severim güçlüyü; kederciğimi üzdüm…
Ağlama, ceplerimdeki mendilleri uc uca ekleyip üstüme örttüm, sana verecek pembe haptan başka bir şeyim yok; bir de dedim ya, sana benden, sana senden içre hüznüm…
Uykum var bir kamyon ve yokları biriktiremiyorum… Uykum ve var yani bilmemezliklerim… Bir kasıt sonucu kamyon devrildi yoklar vadime, uykuya gömüldü vadilerim bahçelerim…
Uykum var bariz ve belli belirsiz sevdam… Tarifiniyse yakıverdim fırınlarda kek niyetine… Diyen demiş işte “sevda darmadağın olmak gibi”… Uykum var çok ve hesapsız darmadağınıklığım…
Gözümün önünden kara kedi geçti, pist! Öyle sandım ama pardon değilmiş, kara gözüm kedinin önünden geçmiş, kedi beyaz… Uykum var ve karartılarım…
Kapılar çalıyor hiç açmıyorum kapıları, kim o?
