“Unutulmayan iki şey” başlıklı yazıya ait 2 yorum var

1. 

   Mehmet Kelebek | Salı, Ekim 17, 2006, 0:36

   sade ve akıcı bir tarz…açıkça güzel bir şiir…devamını bekleriz selam ile…
2. 

   Yunus Nadir Eraslan | Salı, Ekim 17, 2006, 0:37

   “Nerval, Baudelaire, Hugo, Eluard ve daha niceleri şaire geçmişi diriltme gücünü vermişlerdir. Şiirsel esin yine bellekten doğanındır onlara göre. Ancak öyle anlar vardır ki, şiir süzgeci bunları başka araçlardan daha iyi yakalar; her insanın en derin ve en gizli parçası olan, çocukluğun renklerini canlandıran anılar. “Yeniden yakalanan çocukluk”[Baudelaire] “her şeyin hakimi çocukluk” [Eluard] ya da “Çocukluk krallığı” [Seghers] şairleri okurken gizli bir alan oluştururlar.”
   Jean-Louis Joubert’in “Şiir Nedir?”nam eserinden alıntıladığımız bu epigrafın tam da İsmail Karakurt beyin şiirinde söylediklerine karşılık gelmektedir. Macerasını içinde yaşayan ve her geçen gün daha geniş bir alana taşıyan sevgili Karakurt, şiirlerinde sözcükleri okuru kendi macerasına çekmek için birer işaret taşı gibi kullanan şairlerimizdendir. Çocukluğun gizemli dünyasına girebilmek sanırım her şaire nasip olmamıştır. Bir de gönlünü tabiata çocukça açmak… Bereketle sevgili hocam bereketle…
   Hamiş: “mecaz” imzası bir insana bu kadar mı yakışır hocam