Gök Ekin

Yokluk toparlar çoğunda,
Bazen de çoğu anda
Yani parasız kalınca ben,
aklımı başıma toplarım.
veren alır da, atar da tutar da bırakır
da fakat muhtaç etme ne olur,
ağyara ve yahut, yara
diye yalvarırım

sessizlik indikçe
ama gece
ve edebiyat masalından edepsiz arsız
yavan saat kulaklara tik takları
değil, dalmak, iyice
üç beş sularında açılır beyin damarları..
beyin
ağzında biriken özsuyu
birden
pöfkürür gibi lavoboya
bent kalkınca onunden
patlarcasına geceyi acıya boyar

yokluğun
toplama yapmayı bilmez kara tahta gibi
dağıttı, çarptı, böldü beni..
yazamadığım
ki yazmadığım şiirlerin dibinde
birikti tortum, burukluğum..

üç beş nöbeti oturmaz hiç bir dizeye
sığdırayım derim onu
yerini bulur gibi ağrıya ağrıya
en arkadan,
neden bu yaşa kadar kalan zalim azı
sebep yok, sırf sevdim diye
sırf iki rakamlı üç kelime
nasıl hissediyor canlı gibi sızı.

Üç beş nöbetindeyken sen
Üç beş olur saat
Mutlaka olur ve mutlaka bendi çekiverir akrep
Tik tak tik tak
damlaya damlaya geliyor gelen
Çekivermesin diye müstezap
Yorgana yalvarırım, beni uykulara kat
Yetişiyor vakit saat

Gıcırdar
Yaptığından keyif alan sadist katil
Umursamaz numaralarımı, sempatik oyunlarımı
Bir kenarda aslına döndürür ve bırakır
Serfefil..
Oysa güneşle el ele verir
ben hergün aynı filmi izler
aynı fıkraya gülerim
Gece ki nam-ı diğer gaddar
Sahte gülüşlerimi ağzıma
Tepiverir.

Hangi yalana vursam başımı
Korkar karanlıktan yatsı mumu
Sönüverir.
Sadece gece
Üç beş nöbetinde
Ama her gece
Kaza ile ateşlenir
Yokluğunun silahı..