az uzlet yokuşu gök yokuşuna
çıkarken albıza müsavi kanadı
dokunuyor ağır siyahına gecenin,
münzevi yıldızlarına Rabb’in.
andolsun gözgörmez tamuya kesilen
sonsuz rengi. arza ra’d işgali
diasporadaki buğuların cama dönme
süreği. ve şeffafaffedilen baş’larım;
andolsun parlakmat tamuya kesilen

ses içiyor ağzımdan yağmur-
ları yürüten insan sağanakları.
sıkıntının gözgölgesinde ağartı
ağartı. suların ateşe yapışan
fermanı bu ise!