Toplanıyor, zevkler sokağının sefahat düşkünü yâverleri
Şehrin ucundan düşürerek gölgelerini, birleşiyorlar
Günü siyaha boyayan habis urlarıyla
Dökmek için eteklerinden hayatlarının şangırtılarını
Utanmaz adımlarıyla dökülüyorlar
Linç ederek kızaran toprağın alnını

İpleri çözülüyor içlerinin
Çürümüş hayasızlığın kuyularından
Tekrarlamak için çağların arsızlığını
Savunmak, avunmak için toplanıyor
Aristokrasinin geviş getiren sefilleri.

Allah, o gün erkenden yayıyor karanlıklarını
Öfkesini yüklüyor yaşlı vezüv’ün çökmüş avurtlarına
Utancından eriyor… ve is yağmuru saçaklarında
Taşlaşıyor sefaletin uzuvları… sessizliği içiyor
İhtişamında boğulup, tıkanıyor pompei.