Tanrı’nın büyük komedyası
Ağustos 31, 2008 Şiir
1
Şimdi yeniden kurulsa yeryüzü
Ben seni böyle kaybetmiş olmasam
Yahut biz olsak o mağarada uykuya dalan…
-Sanırım birlikte uyanmanın güzelliği aklımda kalan-
Ellerimin yanı başında ellerin
Gözlerim ilk seni görecek kadar yakın
Ve sen;
gözlerin,
saçların,
sarılmaların…
Şimdi yeniden başlamış olsak
Oynamaya tanırının büyük komedyasını
Sen bir köşesinden koşarak gelsen mesela cennetin
Ben bir ağaç bulmuş olsam ikimiz için
Kim olurdu kovulmuş meleği bahtımızın
Sen kim olurdun, say ki ben ilk halifeyim
Ah yeniden başlamış olsak her şeye
Her şeyim, sevgilim…
Aşk olsa en büyük günahı ikimizin…
Çok farklı birşey söyleyemeyeceğim sanırım; güzel şiir. Çok “gözü kara aşık” canlanıyor insanın gözünde. 21 yy. da hiç olmazsa şirlerde varlığını sürdürmesi güzel. Zaten şiir gerçekleri değil gerçeküstü bir şeyleri anlatır genelde. Lafı fazla uzatmadan ilhamınıza sağlık diyeyim.