Gök Ekin

Omzuma dokundu gül
Kırmızıydı rengi
Mahrem tutmamış ellerim
ve dizlerim titriyordu
Peygamber ağlatan
Geceye karışan kokusu
Başımı efsunluyordu
Hem masum hem tutucu
Gül ve gece

Basit kurmacaya dönüşüyordu sözler
Vakit daralıyor,
daha yücesine yetmiyordu güç
Havsaladan yükseliyordu sesler
Pes pes pes
Gül ve gece

İkilik ya da teklik
Bülbül ile gül
İnci ile mercan
Balıkçıların neşvesi
Hepsi bir
Yusuf.

VI
yılları geri saran bir çıkrığım olsaydı
içine dadandığım ay hakisi kuyunun
yusuf’a rahvan olan yularını tutardım

geçti
bir sürur kafilesi çoktan geçti buradan
acı bir gülüş çıktı ‘yedi yeşil başak’tan
bir yudumluk tutsaktım

heybemden ‘tas’ çıkmadı.