Gök Ekin

Hangi yıldıza uzansam sen
Gizlenirsin aklıma
Ve
Akşamları gelir
Zühre yıldızı
Bir ayin gibi
Tapınakların orada
Seni en güzeliyle anarak
Ve
İçlerinden birini daha
Adayarak
Ben demeyi yasak kılan koroyla
Verdiğin kelimelerin hepsini birden
Söylemek isterler
Ve
Bütün kelimeler
Bütün sesler
Seni anar orada
Ve
Aklımdan Hallac-ı Mansur gider…

az uzlet yokuşu gök yokuşuna
çıkarken albıza müsavi kanadı
dokunuyor ağır siyahına gecenin,
münzevi yıldızlarına Rabb’in.
andolsun gözgörmez tamuya kesilen
sonsuz rengi. arza ra’d işgali
diasporadaki buğuların cama dönme
süreği. ve şeffafaffedilen baş’larım;
andolsun parlakmat tamuya kesilen Bu girdinin devamını oku →