Gök Ekin

Sıkıştım yeryüzü pervazlarında
Kanadım yok gökyüzünü gözlerim
Ben yansam ne olur kime ne ki kavrulsam.
Yazık ki yokmuş hiçbir aşkta sır
Elde kalan bir rapsodi bir de bezirgan
Kuyu kuyu içinde kuyunun suyu mundar
Ölürsem eğer, beni susuz yusunlar.

Güvercin olsam, içimde haber, alnımda mühür
Karanlığıma değmesin yokluğun burnu üşür
Ben dağların oğluyum biraz İbrahim
Her gün batımında dağlara ağan benim
Kırılır içim sıra putlarım dağ taş yontulur
Sahte bir peygamber gizlidir inadımda
Saçlarımdan yağmur diye küfür dökülür Bu girdinin devamını oku →

Şiirin çakır delikanlısı
Ey dili suskunlukta depreşen
Sivil atlar koşan altında
Sür asanı çatlaklara
Ve yaralarını iyileştirsin yeryüzü
Bir sütun gibi doğrul da ortasında
Bir daha eğrilmesin dünya.
Bülbül öter
Ve ağlarsa da çocuklar
Sen gör kendini görmezde
Başının üstündeki kuşları korkut
Sırra kadem bas
Yar yüzünü göstersin.