Etrafını belirsiz bakışlarla süzüyordu. Kafeden aldığı Latte’yi içmeyi unuttuğunu fark etti. Soğumuştu bile. Zamanın soğuttuğu sadece kahvesi değildi. Ilık yudumlar keyfini kaçırmıştı. Her şeyin sıcağını severdi o. İnsanın, sözlerin, yemeğin sıcağına meyli vardı. Soğuyan her
Yaşadım sayacağım kendimi yine de Aklımda eksik soneler Kalbimde yarım yamalak bir hayalle… Yaşadım sayacağım hayatı Bu rutubetli yalnızlık içinde Kimse bilmeyecek beni… Bilmesin… Ben sırtlayıp umudumu gideceğim yarınlara Her gün yeniden sevdalanmış biçimde Bahsim geçsin istemem dudaklarından Bir tek gözlerin kalsın yeter içimde. Beni ilkokul öğrencilerinin silgilerinde Biraz önce silinmiş bir yanlış lekesi olarak [...]
Hemen hayır demeyin. Belki kara lekeler vardır, yaşamın üzerine düşen.
Sözler vardır, nefesi kesen. Ama belki bir yerde, bir nefesin için yaşayan birileri vardır.
Bir suç vardır, yüreği yaralayan; gözler vardır, yanlış yaptıran…
Bekledim konuşmasını.
Bekledim dilenmesini.
Bekledim, yardım istenen bir yolcu olmayı.
Ben bekledikçe ‘O’ sustu!
Aslı yok
Binlercesi bu kadar işte
Yakılsın şiirleri Elsa’nın
Isınacak bir çocuk.
Bu yüzden küçümsüyorum şairleri; o büyük büyük lafların ardında bir parça gerçeklik olsaydı kelimeler boğazlarını keser, dillerine varamazdı; eminim!
Çocuklarımız büyümeden küçülmeye başladı…
Meğer,
içimde bir ruh taşıdığıma hiç inanmıyormuşum…
Son Yorumlar