
s
a
k
ı
ndırılayım, simit sarayım, sara’yım

Nasıl soruyorsun bunu
sen hiç sahi beni,
okudun mu?

her şarkı için bir çiçek koparıldı yazık
ve biliyorsun
sevdanın çoğu namludadır çocuğum

Nasıl derler;
estetik bir cenaze töreni.
Ve yine Kürt kızları biçer
doğunun alnından damlayan teri.

Birazdan kurşun
Sobeledi çocuklar
Çocuklar ölümü oynamaktalar
Gömleğinde kan kırmızı yamalar

Cüce ve bir tufeyli Yahudi’yi
Geçmişimi deşelerken
Görüyorum