Türk şiirinin ‘ustalık tehlikesi’nden söz eden ‘ustalaşmamış usta’ şairi Turgut Uyar’ın şiir üzerine yazıları, soruşturma cevapları, söyleşileri ve diğer metinleri Yapı Kredi Yayınları’nca yayımlandı. Bu güç işin gerçekleşmesini Alaattin Karaca üstlenmiş. Titiz çalışmasından dolayı öncelikle Karaca’ya, Uyar adına teşekkür borçluyuz. Yediyüzüç sayfalık bu kapsamlı kitap, modern Türk şiirinin poetik tarihi açısından son derece önemli bir [...]
I. Kıyılarım incinmesin diye uçurum edindim kendime Acemi durdu bakışlarım hayrete düştü saçlarım Tütüne sarıldım ki kırmasın beni dalgaların Bir at resmi çizdim sürdüm onu sonsuzluğa Nefes nefese kaldım çatladı nazar boncuklarım Saçları uzayan kara bir lekeyim artık Hep provasını yaptım bu hayatın Dünyasın dedim işte üzerime dar gelen Taşralı resmimde düğmesi kopmuş ceketimsin Ben [...]
Senin sevdiğin kelimelerle başlıyorum güne
Ve kalbimde birikiyor kırmızı güller
Sen varsın kent beni ilgilendirmiyor
Sen varsın mecaz beni çekmiyor
Sözünü ettiğimiz Türk şairlerinde yapıları gereği, bütünleşmeden, belli noktalardan yakalanan şiir, Zarifoğlu’nda hayatın her noktasında yakalanıyor ve yekpare bir bütün çıkıyordu ortaya. Bu yüzden varoluşun her boyutuyla örtüşüyordu şiiri. Hayatla birlikte akışın ritmini tutturmuştu birkez: “Tanıkol / Yer sahibi gök sahibi / aktığımıza / içimize koyduğun sesle ”.
Son Yorumlar