Toprak “ah” dedi… Yalnızlık içini kemirdi… Susmalıydı göğe göre Dinlemedi “ah” dedi… Aslında fazla hırpalandı. Canı yandı. Sarsıldı bekleyişlerden. Zamanı bilinmez uzaklıklar, Yakın oldu. Toprak “dur” dedi… Kendini nefessiz hissetti… Pencere dibinde Terkedilmiş bir cezve Fark etti. Çelişkiler de sarstı onu. Ya dipte ıslak kahve telveleri… Ya manasız Donmuş kireç Karar veremedi… uzaklaştı, tadı kaçtı. [...]
Bazıları hep uyanık kalıyor bir ömür boyu mu desem?
Nasıl sessizlik: düzeni çağrıştırıyor.
İroni çıkmazı, safdil sabahlar… Tercihler komedisi: Şıklar, birazdan söylüyorum.
yürüdüm
yeşil dallar arasında
seyrettiğim denizin sularına
paralel ve kaygısızca
toprak kokan bir ölünün sözleri miydi?
beni erken bir baharın koynundan uyandıran…
utanıp utanıp sana dönüşüm nerden
Söylesene
Neden toprak kokuyor
Ellerin?
‘Ya Allah’ dedi vurdu kazmayı toprağa
İbrahim Ağa
Kazma girmedi toprağa.
Son Yorumlar