
Oysaki belki de en fazla tenhalığa ihtiyacımız var. Farkına varmak için ayıkmak için tenhalığa. Zihinlerimiz için durulmaya, kalplerimiz için arınmaya hayatlarımız için ise o çok kutlu basitliğe ve tenhalığa…

Kanı dondu ve bitkisel yaşama mahkum oldu. Şimdi ise Doğu, ömrünün tükeneceği zamanı bekliyor. Ölüm meleğini bekliyor … Çünkü ne yaşayabilecek ne de ölebilecek kadar kendine ait…