Gök Ekin

aksa da yüreğime sevgi ırmağı
derim
psikopat olsam
adım başı adam vursam
ayırmadan katsam kurbanlarımın arasına kadınları
ölünün buğusuna dokunsam parmaklarımla
ciddiye yoracak ne kalır geriye
yaşa aylak adam patlasın sabırla çığlık
İsrafil sûra üfler vitrin pat pat çığırır
beyinler çatlar kulaklar yırtılır
kuşkulu coğrafyalarda ürkeklik ve tedirginlik
insan yaşamakta sanki yazılsın diye hikayesi
anne yakarmakta yoğurur gibi hüzün hazinesi
toprak kırgın bereket yitik
demek bereket-toprak arasında köprü de artık yıkık
oysa muammaya ne de güzel geçiştir toprak
sorgusuz sualsiz konuksever ve yumuşak
annemin şaşkın sevgi dolu o donuk hali
halin dilini gözler ne hoş konuşur
halimde filizlenen ardı sıra sorular
cevapsızlık bir şerit sonsuzluğa göz kırpar
kuşku baskın tedirginlik titrek korku ürkek
bütün çıplaklığımı giyinip korkuyu prangaya vursam
bilmem isyana yorar mısın tanrım
eşiğine çıkarak desem ki
neden
sevgilimin gözlerinde bu solukluk
o soluk kırlar ki beni soluksuz bırakır