Gök Ekin

Sevgili perişan, heyhat! Bütün kitapları okudum.
Kaçmak! Oradan kaçmak! Sarhoş kuşları hissediyorum
Bilinmeyen bir köpüğün arasında olmak ve gökler
Hiç, ne gözlerden yansıyan yeni bahçeler

Denizde ıslanmış bu kalbi engelleyemeyecek; O geceler!
Lambanın ıssızlığında ne aydınlık
Boş kağıtlar üzerinde korunmuş beyazlık
Ve ne de çocuğunu emziren genç anne…

Gidiyorum; direklerinde sallanan gemi,
Yabanıl bir tabiat için demir alıyor
Bir usanç, acımasız umutlarla beslenmiş,
Mendillerin muhteşem vedasıyla yüzen mutluluk

Ve belki direklerdir, fırtınaları davet eden
Batışlarının üzerinden eğik bir rüzgar mı yoksa?
Kayıp, direkler yok, direkler yok ne de verimli adacıklar
Kalbim boş ver, denizcilerin şarkısını dinle!

Fransızca aslından çeviren: Aliye ÖZŞAHİN

Brise Marine

La chair est triste, hélas ! et j’ai lu tous les livres.
Fuir ! là-bas fuir! Je sens que des oiseaux sont ivres
D’être parmi l’écume inconnue et les cieux !
Rien, ni les vieux jardins reflétés par les yeux

Ne retiendra ce coeur qui dans la mer se trempe
Ô nuits ! ni la clarté déserte de ma lampe
Sur le vide papier que la blancheur défend
Et ni la jeune femme allaitant son enfant.

Je partirai ! Steamer balançant ta mâture,
Lève l’ancre pour une exotique nature !
Un Ennui, désolé par les cruels espoirs,
Croit encore à l’adieu suprême des mouchoirs !

Et, peut-être, les mâts, invitant les orages,
Sont-ils de ceux qu’un vent penche sur les naufrages
Perdus, sans mâts, sans mâts, ni fertiles îlots …
Mais, ô mon coeur, entends le chant des matelots !

Stéphane Mallarmé: 1842-1898 yılları arasında yaşamış Fransız simgeci şair. Şiirin kapalı anlatımla ile yakından ilgisi olduğunu savundu. Bütün bir yaşamını sıkıntılar, buhranlar ve zihinsel gel-gitler arasında sürdü. Parnassé geleneği içinde yer alır.