Günlük haberleri takip ederken bir başlık çarpıyor gözüme: “Bir Çınar Devrildi Sessiz Sedasız”. İrkiliyorum, eğer bir çınar devrilmişse ve o çınar albız alası bir sessizlikle beraber devrilmişse, üzüleceğimdir. Süregelen sükûn’dan her fırsatta müşteki olan bir devin, sakince kayıp gitmesinden daha acımasız ne olabilir bilmiyorum.

Şubat doldu mu içim
Kar yağıyor yüzüme
Kara kedileri,
Kızak çeken veletleri
Bırakıyorum