By Meral Afacan Bayrak on 10 Kasım 2008
Niyeyse içim dışıma sığmaz olur. Sonra da bıkarım; ismimden, adresimden, olanlardan, iğreti geçen zamandan. “Sen yokken” diye bir yazıyı kurgulamıştım. Düdük sesiyle irkildim. Cümleler zihnimde uçuştu. Galiba son vapur kalkıyordu: “Sen yoktun, kendimi uykuya verdim günlerce, derin kaygısız. Rüyalar gördüm, sahici gibi. Sonra ani uyanmalar, dehşetle etrafıma bakınmalar. Şimdi bir deprem olsa bundan fazla korkmam [...]
Kategori: Hikâye | Anahtar: Kerbela, Sis, Yakınma |
Son Yorumlar