Gök Ekin

Görüntülediğiniz Dizin: Şiir.

‘’ bir hakikatin çocukları ile bir büyük yalnızlık      içindeyiz.’’
 
 
Yalnızlık, yalnızlık Allah’ın bilebileceği bir yalnızlık. Ama bir o kadar da manalı bir yalnızlık. İniş ve çıkışın ezeli bir kabul olduğunu fısıldayan bir mukaddime ile başlıyor uzun soluklu- ki bazen derin bir soluklanma için verilen aralarda/ aralarla-  dergi serüveni. Merhaba 13. Sayı, merhaba Kertenkele.
İnsan nedir? Nerden gelir, [...]

Gidemem bu cin düğününe, bana bir frak lazım
Şizofren bir tebessüm ellerimde Leyla var
Bakın bakın Leylada can alıcı haller var.
Gelin olmuş heceler, duvaksız harfler çıplak

kaç şiir yazdım
şiir yazdım kaç

tutulursun

Sessizlik hal oldu
Sır arandım ayrık vadilerde
Yankısı kalbe döndü
Sığdım kendime

Ve hiç durmadan
Kan doluyor gözlerim
Kanla karışık bir dünya görüyorum
Her akşam

Uyanıklık durumu birçok biçimde kendini gösterebilir. Yaşadığı hayatın, içinde bulunduğu durumun farkındalığı anlamında “varlık bilinci/kendilik bilinci” olarak uyanıklık hali bunlardan biridir. Bu durumda şiirin her şeye katlanabileceğini düşünmek pek mümkün görünmüyor. İçinde bulunduğu durumun farkında olmak (yani şiir halinin) onun tahammül sınırlarını keşfetmeyi de beraberinde getirir; bir tecrübedir o.

“Tarihe geçen sözler” filan gibi lakırdıları sevmem oldum olası. Niyeyse babam hep ensemdedir. Hayalden yoksunsa devletim, niye uykusuna gireyim milletin. “Toplu çarpar yürekler” deyip dururken, taş kesildi yüreğimiz, geldi topunuzun… diyesimiz…

Tekim derdimin dermanı
Aşk beslerdi evimi
Kurt doldu diyarım.

Az bu yazılan yazdan kalan sazdan sızan
Tükürüklü bir türkü gibi eczadır ezalara