Varlığımızın derinliklerinde taşıdığımız “olmak” hevesimizi düşünerek korkarız. Soylu bir atın toynakları sökülür sırtımızdan. Gecenin soluklanışı, nefes alıp-verişi/teneffüsünün, sabahın aydınlığını barındırdığından haberdar değilizdir henüz. Yeniden hep yeniden doğmaya teşneyizdir. Kanı görürüz ve yanımızdan ayırmayız onu. Kanı okşar ve kabartırız. “Kanla bir sabah/Akşam kanla.” Kan şaşırır, kan şaşırır.
Bana şiir değil aşkı oku
Şarkı olmasın söylediklerin
Ne de tuzağa düşürülmüş bir senfoni
Bana aşkı oku
Bana aşkı söyle
Kul ile Rabbi arasındaki en kutsi münasebet, imandan sonra en sağlam bağ olan, kainattaki bütün varlıkların lisanı halleriyle yaptıkları ibadetlerin özeti olan namazın hakikatini ve mahiyetini anlamak, dünyamdaki karşılığını idrak etmek ve bu cümleden olarak
Durmadan bir takım talimatlarla karşılaşıyoruz: “Şunu yapma, bunu etme; şunu yap bunu et”. Her zaman diliminde olduğu gibi bir takım akıldaneler Ramazan boyunca da bizi hangi kalıba sokacaklarını, neyle suçlayacak, neyle itham edeceklerini, neden sakındırıp neleri
Güneşten yüzünü çevreleyen her renk
Daha bir asil şimdi.
Sen gül ve işsiz kalsın ressamlar.
İnce sesinle nazikçe konuş
Ölü bir topluma su serpmek şaire düşer. Ve şair yeni bir ruh, yeni bir öz katar, öleyazan topluma. Çağının sorumluluğunu yüklenen şiirin temel vasfıdır bu: diriltici güç olmak. Şair, tek başına ayakta durabilmeyi bilebilmeli.
Sabah; lambanın ışığı, oda sakin.
Geceboyu uyurken biz, hatıralar döküldü
Dimağın sahiline. Gelir-gider hatıralar
Ve geride kırılgan bir açıklık bırakır ölüme.
Okuyucunun Dergâh, Kayıtlar, Endülüs, Edebiyat Ortamı, Kırklar, Hece gibi dergilerden aşina olduğu Ali Emre “Kıyamet Mevsimleri (1998)” ve “Milyon Sesli Mızıka (2001)” isimli kitaplarından sonra Hece Yayınları tarafından yayımlanan “Onarılmış Yas Bitiği” isimli 3. şiir kitabı ile tekrar okurunun karşısına çıktı.
Hikmet ve ahenk dengesinin sürekli yer değiştirdiği, çoğu kere dengenin tutturulamadığı, Hızır ile hınzırın birbiriyle karıştırıldığı modern hayat içinde şiir ile meşguliyet bir duvar ustasının taşlarla olan ilişkisine benziyor. Ustanın eline aldığı her taş uzun bir yolculuk olan duvarda bir ses buluyor. İşin sonunda taşın üstüne taş koymak da var, koyulan taş ile duvarı yıkmak yada duvarın altında kalmak da. Ali Emre tıpkı Hüseyin Akın gibi her kitabı ile şiir duvarının üstüne, o duvarı destekleyen, geliştiren, zenginleştiren yeni bir taş daha koyuyor.
Edebiyat öznellik, özgünlük ve özerklik alanıdır. İnsanın içinde ahenk ve disiplin sağlar. Ahenk insanın içinde tek başına bir disiplin sağlayabilir; fakat disiplin tek başına insanda bir ahenk sağlamaz. Okullarda öğretilen edebiyat disiplin merkezlidir. Öznelliği, özgünlüğü ve özerkliği kısıtlar. Burada çoğu kere “ahenk” yakalamak gibi hedef de yoktur.
“Şairi olmayan millet yok demektir. Şairlerini görmeyen millet, kendini görmüyor, şairlerini yaşamayan millet, yaşamıyor demektir.”
Son Yorumlar