Alıştım diyebilmek için kabullenmek gerek, ama kolay mı kabullenmek? Acıyı, yanlışı, güneşin bir daha doğmayacağını, giden birinin dönmeyeceğini kabullenmek… Şimdi uzak diyarlardayım. Yüreğinin sıcaklığından çok uzak bir yerde. Üşüyen ellerimi ısıtamayacak kadar uzaksın bana. Gülüşünle doğan güneşim şimdi battı, KARANLIKTAYIM. Yüreğimi ısıtan sözlerin yok artık. Bir telaş içerisindeyim, korkuyorum. Kabullen acının var olduğunu, kabullen ki [...]
Rab Cemalini gösterdi. Ve hayat başladı ANNE’yle. Başka değil, illa şefkatindendir ANNE’nin: _Sarıldı, sarmalandı; serpildi, yükseldi; başı göklerdedir çocuğun. Ve hiç emzirilmemiştir abdestsiz çocuk. Âlim olacaktır, görülmüştür; hamur yemektedir aşinası. Ve sevgiyle karılmıştır çocuğun mayası. Sevgi hayat boyu baş tacı edilir, çünkü ANNE’ye de aynı yoldan gidilir.
Son Yorumlar