By ali ömer akbulut on 13 Aralık 2008
Rab Cemalini gösterdi. Ve hayat başladı ANNE’yle. Başka değil, illa şefkatindendir ANNE’nin: _Sarıldı, sarmalandı; serpildi, yükseldi; başı göklerdedir çocuğun. Ve hiç emzirilmemiştir abdestsiz çocuk. Âlim olacaktır, görülmüştür; hamur yemektedir aşinası. Ve sevgiyle karılmıştır çocuğun mayası. Sevgi hayat boyu baş tacı edilir, çünkü ANNE’ye de aynı yoldan gidilir.
Kategori: Hikâye | Anahtar: Anne, Çocuk, Mektup, Şefkat, Sevgi |
By Kerime Servet on 18 Haziran 2008
Biliyorum
Sürüye sürüye bulduracak manasını
Temizleyecek anızdan bedenimi
Kırlara taşacak
Kategori: Şiir | Anahtar: Acı, Şefkat |
Son Yorumlar