Gök Ekin

yüzüne çarptı suyu adam
su bir kayaya çarpar gibi çarptı yüzüne adamın
milyon kere milyon kere tövbeden sonra
yüzünü bir kayaya çarpan suya bıraktı adam
hiçbir şey umursanmadı
sadece yağmur
hiçbir şeyle karışmamış
sade bir yağmur
yürüdükçe sağanak
durdukça sağanak
bir gök davetiydi
ardı arkası tükenmeyen
ululuğun ve göklerin üstündeki göklerin
anlatılmaz hikayelerinin
en sefil yanında belki
beklenip durdu adam
yağmurdan aldı haberi adam
sağanak bir davet
kusası gelmiş gibi tükenesi gelmiş bir adamın ilk ayini olacaktı
bardaktan boşalırcasına bir ayin olacaktı
bütün boyunlarını eğdi adam
baş kaldırdığı her şey için
bir defada eğildi adam
iki kaşının arasından bir damar
kana kana içti secdeyi topraktan
yürüyen ve duran ve her defasında ıslanan adam
uzayıp gitti secde olup toprakta
bu ilk ayinin ardından…

Ey gönül bu sırra ermek dilersen;
Halil’in odunda gül ol da gel sen!..
Can ile cihânı görmek dilersen;
Ar, edep bürünüp al ol da gel sen!..

Sınansın, elensin her bir dileğin;
İhlâsla yeşersin secde çiçeğin!..
Mevlâ’nın adıyla yansın yüreğin;
Tedbirde takdiri bul, ol da gel sen!..

Düş de yan, bu aşkın ma’nâ özüne;
Hakk’ı tesbih eden varlık izine!..
Aldanma kör nefsin sözde nazına;
Sen Hakk’ı seninle bil ol da gel sen!..

Bilmem, duyan var mı bu âh u zârı;
Aşk koydu bağrıma bu intizârı!..
Öz içimde buldum özge diyârı;
Her dem Hakk’ı anan dil ol da gel sen!..

Bir ömür nefsimle, hesâba durdum;
Kaç gönül derdini, derdime sordum!?..
Kaygımı şerh ettim, hayıra yordum;
Yusuf zindanında hâl ol da gel sen!..

Bir rahmet yağar ki yüceden yüce;
Hâl oldum, öğündüm inceden ince!..
Şahittir her uzvum, her ses, her hece;
Ey gönül kulluk bil, kul ol da gel sen!..