
Şiirin çakır delikanlısı
Ey dili suskunlukta depreşen
Sivil atlar koşan altında

Şehirler dar gelince biz de gideriz
Soylu atlara biner çeker gideriz
Çocuklar gibi şen, denizler üstünde
Bulutlara biner seker gideriz

Bir sevgili çıkar gelir
Taziye elasıyla
Bahara yıkar beni
‘’Eskiden’’ derim

“Şairi olmayan millet yok demektir. Şairlerini görmeyen millet, kendini görmüyor, şairlerini yaşamayan millet, yaşamıyor demektir.”

Ojeli Züleyhalar
Ve kalem biniciler
Derdest edip aşkları
Bir ipe dizdiler

iyi dilekler sunar gibi canlı bir alem kurar gizemli
savaşa yıkım der geçeriz böylece örteriz acıları
oysa geçmeyecek sınırı hiçbir zaman benjamin
ve zamana nakışlı bir yıkımdır filistin

Bu yüzden küçümsüyorum şairleri; o büyük büyük lafların ardında bir parça gerçeklik olsaydı kelimeler boğazlarını keser, dillerine varamazdı; eminim!

Herkesin kitabında
Çocukluk dediğin.
Şairlerin kitabında
Sözcüklerin yazgısı.