Gök Ekin

Gönderdiklerini okuyorum nicedir, sızım dinmiyor, artıyor. Anlattığın eziyet dolu hayatlara kalbim dayanmıyor. Urumçi’ye, Bağdat’a, Mardin’e, Diyarbakır’a, Sivas’a kalbim dayanmıyor. Şehir adlarını duymaya dayanamıyorum. Her harf bi keder, her harf bi acı… Sonra bu anlattığın yalnızlıklara dayanamıyorum, bu hapislere, bu sürgünlüklere, bu anlamsızlıklara tüm bu şeylere içimden geçen-ler-e dayanamıyorum.

Senin anlayamadığın şeyleri anlayamıyorum, hiçliği, varlığı, nefsi, ayrılığı, hüsranı, ölümü en çok da yazgıyı. Bi yerde sana bakınca yağmur yağıyor diyorsun, bi şiir mısrasını andırıyor Rilke’ye ait olmalı
Anımsayamıyorum, öyle canım acıyor ki kimim neyim nerdeyim bildiğim olmuş muydu onu da hatırlamıyorum/ Bu girdinin devamını oku →

Sabah; lambanın ışığı, oda sakin.
Geceboyu uyurken biz, hatıralar döküldü
Dimağın sahiline. Gelir-gider hatıralar
Ve geride kırılgan bir açıklık bırakır ölüme.

Sanki bir ölüm özlemi. Bu özlem
Kanyon toprağındaki yağmur gibidir, damlacıklar sade.
Dimağ da bozrenk kum gibi, uzar gider
Biteviye ve emer yağmuru.

Nedir bir şiir? “Ah o bir hatırlayıştır,”
Demişti bir kadın bana. “Binlerce yıl önce,
Bir mezar başında dururken, bir kadın
Aşıboyası ile kızıllaşmış bir küçük kemik uzattı bana.

“Cennete dair bir şiirdi o, nasıl ağladım.”

Türkçesi: Naim Öztürk

Orijinal metin:

A Poem is Some Remembering

It’s morning; there’s lamplight, and the room is still.
All night as we slept, memory flowed
Onto the brain shore. Memories rise and fall
And leave behind a delicate openness to death.

Almost a longing to die. That longing
Is like rain on canyon ground, only droplets.
And the brain is like brown sand, it stretches

On and on, and it absorbs the rain.

What is a poem? “Oh it is some remembering,”
A woman said to me. “Thousands of years ago,
When I stood by a grave, a woman handed
Me a small bone made red with ochre.

“It was a poem about heaven, and I wept so.”

Robert Bly

Yayın: Morning Poems, s. 67 (Harper Perennial, 1997)

Robert Bly: 23 Aralık 1926′da Minnesota’da Norveç kökenli bir ailenin çoğu olarak doğdu. 1966′da savaş karşıtı bir grup Amerikan şair ile birlikte Vietnam Savaşı’na karşı bir cephe oluşturdu. Bunun yanında bir ‘Erkekler Hareketi’nin de başlatıcısı oldu. 1978′de Rumî’nin Özü’nü yayımladı.