
ince ağacın dalları kımıldarken soğuktur viyadük dipleri sorma kim daha çok üşümüş ben mefluç

rahim çıplaktır ısıtır içini rahim karanlıktır aydınlatır yüzünü ayan beyan ortada olsa da yalnızlığım doktora ihtiyacım yok

Kanamış bir sesle Uğulduyor oyulduğu yerden Kısrakları öğlen uykusunda bırakıp