Garip kulum düştüm yola;
Bir el aldı, yundu gönül!
Ceht eyledim çilem dola;
Gül dalına kondu gönül!
Kadir Mevlâ’m aç kapımı; Rahîm sensin, kulunum ben!.. Sır eyledin can yapımı; Alîm sensin kulunum ben!.. Ne ‘cübbemin altında Yâr’; Ne dilimde ‘Enel Hakk’ var!.. Sende mizân sende ayar; Azîm sensin kulunum ben!.. Evvel dedim söz aslımı; Adem bildim öz neslimi!.. Aşıp geçtim ten faslımı; Hakîm sensin kulunum ben!.. Ne eşin var ne ortağın; Canda [...]
Ahde yüklü bir vefâyı;
Bilip geldim Mevlâ’m sana!..
Nefsi saran hoş safâyı;
Silip geldim Mevlâ’m sana!..
Ey gönül bu sırra ermek dilersen;
Halil’in odunda gül ol da gel sen!..
Can ile cihânı görmek dilersen;
Ar, edep bürünüp al ol da gel sen!..
Son Yorumlar