
Rab Cemalini gösterdi. Ve hayat başladı ANNE’yle. Başka değil, illa şefkatindendir ANNE’nin: _Sarıldı, sarmalandı; serpildi, yükseldi; başı göklerdedir çocuğun. Ve hiç emzirilmemiştir abdestsiz çocuk. Âlim olacaktır, görülmüştür; hamur yemektedir aşinası. Ve sevgiyle karılmıştır çocuğun mayası. Sevgi hayat boyu baş tacı edilir, çünkü ANNE’ye de aynı yoldan gidilir.

Cahit Zarifoğlu’nun “Okuyucularla” yazışmaları hepimizin malumu. Bir “mektep” vasfını kazanmış bu yazışmaların ‘benzer’ bir örneği de bir daha olmamıştır. Bu yazışmalarda ‘tanıdık’ bir çok simayı görmekte sizin için şaşırtıcı olmayacaktır.

Yüzüme bakma ne olur
Bak ben de bakmıyorum
Kocaman kalabalıklara saklıyorum kendimi
Kocaman yakalanmalar buluyor beni.