bir diyeceğim kaldı, hepsi o
yüzümü gözümü silerken ağlamalardan
annelerini yitirmiş çocuklar gibi
geveleyip dilimle dudağım arasından
havvanın elindeki elma mıdır uyuttu pamuk prensesi bir prens beyaz atında telaşlı ağustos böceğinden soruyor cüceleri cüceler terk edimiş ormanda karga yemiş yoldaki işaretleri pamuk prenses pastadan bir evde uyansa arabaya dönecek balkabağı gece yarısına çok var çok yok arasında karıncayla tavşanın kaplumbağa nasıl emektar. bulur mu dersiniz oduncunun çocukları ayakkabısını düşüren prensesi merhamet eder [...]
İçimdeki öyküyü ben
Orada büyüttüm
Berber dükkânında…
Daha o yıllarda yakışıklı değildim
Saçlarım üç numara…
Üzgün müydüm neydim…
Sevinçliyim
Üşümüyorum da…
Lakin periler de yarasalar da
Aynı masalın çarkıfeleğinde yaşar
Aynı güneşin nuruyla
Yıkanırlardı
Son Yorumlar