Gök Ekin

Bahçene açılınca hayat kapısı
Kırmızı bir parıltı gösterir yolunu.

Ve gözlerini kapatınca hayata
İçine düştüğün kara boşluk
Kıyısıdır aktan bir sabahın.

Omzuma dokundu gül
Kırmızıydı rengi
Mahrem tutmamış ellerim
ve dizlerim titriyordu
Peygamber ağlatan
Geceye karışan kokusu
Başımı efsunluyordu
Hem masum hem tutucu
Gül ve gece

Basit kurmacaya dönüşüyordu sözler
Vakit daralıyor,
daha yücesine yetmiyordu güç
Havsaladan yükseliyordu sesler
Pes pes pes
Gül ve gece

İkilik ya da teklik
Bülbül ile gül
İnci ile mercan
Balıkçıların neşvesi
Hepsi bir
Yusuf.