Gök Ekin

Bir. Su gibi aziz olasın dedem

Ve mevsimlerin arasından geldi
Babam. Su çekti kuyudan. Suyun yüzünden dünyanın kirini
pasını temizledi. Sonra kocca bir kainatı bağışlar
gibi
sundu oğulceğizine.
Oğlu kana kana içerken suyu, güneşin harareti bile soğuyor,
babanın suya hasreti artıyordu:
“Çeeek çeek çek,
Ooooh!
Nur ol!”
Evlat işte, ateş gibi yakıp deler bağrı,
Su gibi yatıştırıp soğutur ciğeri.
Ve baba böyle böyle kaybolur
kaybolunca oğlunda.