On yıldır Anadolu’nun bu küçücük köyünde salt bir görev uğruna geçen ömrümü, tandır ateşine baka baka yetimane soluklar alarak gözümün önünden geçiriyorum. Bu durumun kalbimde çok nostaljik bir filmi defalarca seyretmek gibi bir tat bırakmasını ne çok isterdim.
Ruhu dalıp dalıp gidiyordu. Aklı başını alıp alıp gidiyordu. Edremitli Ruki’yi düşündü. O böyle birisi değildi. O böyle gecelerin tadını sonuna kadar çıkarır; bir süre sonra da kendini kaybederek bir köşede sızar kalırdı. Ruki Evranos gibi bağımsızlığını kaybetmiş bir kalbe sahip
Kalbin ışıkları aksettiren, arkası sırlı, saydam bir aynaydı.
Bir ayna bulayım da, kendimi, sesimi, suretimi onda seyredeyim, dedin.
Yollara düştün, daha yolun başında önüne bir cam parçası çıktı.
Onu sırlı İskender aynası sandın.
Kuş uçmaz, kervan geçmez dağ başlarında
kendi üfürüğümün rüzgarıyla
Hehey lenmekteydim;
O topraktı, ana gibi yârdi, yetmişti
yetişmişti.
Zebercetin kalbi bir köpeğin kalbi değil elbet
Dünya en güzel bir yetimin kalbinde durur
Soğursa cesedimde cehennem sıcaklığı
Zebercedin kalbi evrenin nabzını vurur
Bekledim konuşmasını.
Bekledim dilenmesini.
Bekledim, yardım istenen bir yolcu olmayı.
Ben bekledikçe ‘O’ sustu!
Bu garip sesli şarkıcı kadın kim?
O şarkı söylüyor/kime neden söylüyor
Bu meyhane de nerden çıktı.
Ben nerdeyim/burası neresi
Bir gökyüzü kalacak ardımda İnceliğini kalbimden almış Bir gökyüzü
seni anlıyorum anladıklarımı eksilterek
ellerini anlıyorum mesela, buzda kaynamasını
öksüz ah… saçlarının toplatılmış kitap hâlini.
Son Yorumlar