Ruhu dalıp dalıp gidiyordu. Aklı başını alıp alıp gidiyordu. Edremitli Ruki’yi düşündü. O böyle birisi değildi. O böyle gecelerin tadını sonuna kadar çıkarır; bir süre sonra da kendini kaybederek bir köşede sızar kalırdı. Ruki Evranos gibi bağımsızlığını kaybetmiş bir kalbe sahip
Bir taş ocağıydı tenim; kır, kır; kırılmazdı.
Bir taştı kalbim; yan, yan; sönmezdi.
Hataların ipil ipil esen alazında taş ocağına bakardın.
Etten, kemikten, kandan bir taş ocağı.
Size duygular gerekli gözyaşları
Bilmem ne yaparsınız ondan ince ince
Eylül gelince başlayan sayrılar gibi
Ne var ne yok saçıyor şifa diye diye
Evlerinde çoğu zaman
Yapayalnızdır kimi kadınlar
Korkarlar gün boyu aynalardan
Evin cinleriyle konuşmaktan
Çünkü ruhları onların
Çünkü kırık dökük gövdeleri
Görünmez çemberlerden geçip
Savrulur tam ortasına avlunun
Acıkmış yeryüzünün sessiz kadınları Şiiri emzirdikleri doğurgan gecelere. Hantal,kemiksiz sevgililerine Ütopyalarının beşiğinde sallanan Hafızasız haritalar bırakarak Acıkmış,yerlerine sinemeyen kadınlar Kimliklerini yıkayarak kıskanç avuçlarının Devinimlerinde,yıkanarak Bencilliklerinin demir levhasında Acıkmış,sözü doğuran kadınlar Kalın çizgili çerçevelerin bunak kokusuna Becerileri taşarken nehirlere İçlerinde tütsü gibi yanardı uyuşuk sular Hasta olmayı öğrendiler,bakmayı bir de Bakımsız hayallerinin zenginliğine Yine de deneyerek [...]
Nereye dönsem biliyorum ki
yaz günleri kadar kadın ve kalabalıksın
huzuruna varmak için henüz erken yıllar
ama şöyle böyle geçecek gibi değil.
Zafere seza ritmiyle
Çiziyor encamını derinden
Ele verecek
Vehminde kurtuluş.
Saçlarını yakan kadınların parçalanmışlığının timsali Olası uğultulardan geriye kalan Eksiltili cümleler kafilesinden mülhem Nehirlerin tutkusu kuşattı bulanık dünyalı insanları
ama anneler, anneler süte su karıştırmışsa
artık çocukları güneş gibi şairler emzirmeli
ve kadınlar bir bir azıtıyorsa yaz geceleri
Son Yorumlar