On yıldır Anadolu’nun bu küçücük köyünde salt bir görev uğruna geçen ömrümü, tandır ateşine baka baka yetimane soluklar alarak gözümün önünden geçiriyorum. Bu durumun kalbimde çok nostaljik bir filmi defalarca seyretmek gibi bir tat bırakmasını ne çok isterdim.
Orta Anadolu’dayım, bozkırlardayım. Çiçekleri kırıp geçirecek kadar soğuk bir kış gecesi gurbette yapayalnızım. Bir yıldız gökyüzünde direksiz durup bana bakıyor. Göklerin kelimesi o yıldız aşkımı kainata benim adıma haykırmak istiyor. Bense ‘Hayır,’ diyorum, ‘kalbimin tecessüm
İstanbul’un gurbet akşamlarımın gözünde mavi bir nur olduğunu sanarak seyrediyorum etrafı. Yollar değişmiş, yoldaşlar değişmiş. Arkadaşlar gitmiş, kardeşler gelmiş. Kardeşler dost, dostlar arkadaş olmuş. Arkadaşların kimisi hiçbir şey olamamış. İstanbul’un bazı
doğum sancısında deniz sıvazlarken toprağın yüzünü yüreklerde çağıl çağıl aşk damıtır ey her sabah çiçeklere su taşıyan ay sen de bu şiiri bir çiçek say gece güller giyer al al gök bir ıtırdır dua dağıtır yaprak yaprak dudaklarıyla dillerimize zaman kuşlar serilir göğün sofrasına ahirzaman aşkları büyür karanlıkta karınç dağları dalga dalga dalgalar ki göğümüze [...]
Ve yandı içim…
Bu devirde,
Bu zamanda
Ne benim işim?
çöküyor yüzünü ağartarak beyaz karanlığı
rüzgar besteliyor durup kırık camlarda
geceyi köpürten toynaklarıyla bir kısrak
dilsiz ateşler gibi sokuluyor kentin saçlarına
‘’Ölüyoruz öyleyse yaşanılacak’’ O zaman yaşamak umrundadır aşığın. Gitmek isterken delice, yaşamak umrundadır. Alışır, neye alışmaz ki insan. Ama yüreğinde tüm sıcaklığıyla yaşar kederini, acısını, sevdasını, aşkını.
uzlaşalım karıncayla daha az başak
ve o canavar etimizde çoğalan
Ne garip terk edip gitmek eskisi kadar zor gelmiyordu. Ne de olsa ayrılık acısı kanayan yarasıyla her an beraberindeydi. Nerede olduğu ne fark ederdi ki. Gönlü yaşamak istediği mekanlardaydı, bedeninin varlığı iyice anlamsızlaşmıştı.
İstanbul’dan gelmiş Güldanur. Evliymiş ve iki çocuğu varmış. Sara hastasıymış gençliğinden beri. Zamanla akli bir rahatsızlığı da başlamış. Sanırım akıl hastanesinden ziyade bu köye yerleştirmeyi daha uygun görmüş ailesi. Çocukları durumu anlayacak kadar büyük değilmiş.
Son Yorumlar