Gök Ekin

Körükle kinini sönmesin
Bir soykırım ancak ateşle anlatılabilir
Bunu sen iyi bilirsin
Ya da sınırların ateşle korunabilidiğini
Bu zalim çağda

Bil ki senin ateşin hani fosfordan olan
Ancak bir gerillanın göğsünde söner
Bunu da öğrendin

Oysa biz ateşi gecenin gizlediği masumları görmek için
Yakardık
Aydınlık yüzümüzü göstermek için…

Yani sen yine kalleş çıktın!
Sahi sen neden böylesin İsrail
Hiç düşündün mü?
Lan oğlum! Seni de bir ana doğurmadı mı?
Hiç çocuk olmadın mı hayatta?
Yahut başına bir el dokunmadı mı şefkatle…

İsrail, gönder çocuklarını
Bize gelsin
Bizim kız onlara oynamayı öğretsin
Kaygılanma üşümezler
Hanım geceleyin üstünü örter onların…

Beni
Ademden sorsanız kimse beni tanımaz
Ne bakkallar ne çıraklar istese de beni tanımaz
Hissikablelvuku derim belki ondan tanımaz
Çünkü selam verince almayan beni tanımaz
İşte bir pazarı daha beklemek sanırım beni tanımaz.
Canım yakut canım mavi
Canımı al canım beyaz
Canım yeşil
Canım bak yeşil yeşil
Canım muhakkak
Bilirsiniz bir yerlerden beni İsrail
Bak dün idi selam almayan bir beni İsrail
Bak dün o Rus idi bugün beni İsrail
Yine eski yerlerimden gözün ısırıyor beni
İsrail!