Gök Ekin

Bu son sözüm ağzımdan çıktığı anda beni utandırdı. Çocuğu da. Dudaklarını büzdü, gözleriyle bir “Neden!” bıçağını bana sapladı ve başını yavaşça önüne eğdi. O an içimde çocuğun saçlarını okşamak gibi karşı konulamaz bir istek baş gösterdi. Bu kesinlikle “Neden herkesin beni incitebilmek için bir sebebi oluyor mutlaka?” haliydi.