Başlığı şaşırtıcı bulmayan var mı? Ya da başlığı ‘küresel ısınma’ ile bağlantılı bir durum olarak değerlendir(e)meme gafleti gösteren biri? Beri gelsin, ancak böyle bir “gafil”le yol alabiliriz. Yürüyeceğimiz yol keçi yolu, bir patika. Zorlukla ilerleyeceğiz haliyle, beklenmedik durumlar
Uluyan denizlerin gürültüsü
İstilâ edince beynimi
Başta olması gerekenleri
En sona iliştirdim
Balatları okuyacak koca adam
Yıkıldın olduğu yerde
Kuruttu ateşin çamurları
Ama nafile
rezerve intiharları deniyor parende
akşamlığı becerememiş bir karanlık
tutunup sarkıt dikit ikileminde suya
akışkan göklere darmadağın çığlık
Yaşamak bir felakete maruz kalmaktır. Bir trajedidir. İnsan bu dünyaya ait değildir yabancıdır. Bu dünya ile onun cinsinden bağlar kurmak kaybolmak demektir ya da çıldırmakla mümkündür. İnsan bu dünyaya ait değildir. Köksüz bir ağaç gibidir. Toğrağın yüzeyinde yükselir. Ansızın bitivermiştir. İnsan bu dünyaya apaçıktır ki bırakılmıştır, düşmüştür.
Bekledim konuşmasını.
Bekledim dilenmesini.
Bekledim, yardım istenen bir yolcu olmayı.
Ben bekledikçe ‘O’ sustu!
Oysaki belki de en fazla tenhalığa ihtiyacımız var. Farkına varmak için ayıkmak için tenhalığa. Zihinlerimiz için durulmaya, kalplerimiz için arınmaya hayatlarımız için ise o çok kutlu basitliğe ve tenhalığa…
Nihayetinde hep olmak/ aynı zamanda hiç olmak / kendini bütün ruhuyla unutmanın uykusuna bırakmak ister/ Mümkün müdür? İnsan unutmanın uykusuna yatabilir mi? Unutmak sürekli olabilir mi? Azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilir mi? Erimek gitmek, silinme
Sanatın gerçeküstü dünyasının ucu olmayan bucağı gözükmeyen uzamında Öz/ü/gürlüğünün olacağı gerçeği ise genel akışa kendini kaptırıp sürü olmayı peşinen kabullenmiş yığınlarca insan tarafından gözardı edilecekti. Birkaç sivil beynin çabalarıyla modern sanat böylelikle elit bir zümrenin uğraşı olacaktı,
Son Yorumlar