Gök Ekin

biraz merak, biraz hayal
kaçamak bu ya,
en çok sevda
karlıdır dağların eteği bu vakit
tımarı için kaşağı yetmez
eldivensiz iki el,
parkelerin cebinde körebeler oynasın
dağ arkası, iki konak ötesi
bendeki iki ardıç, iki salkım
üç beş adım
kararlı.

eğdim dağ başımı
kırdım kanadımı kolumu

yetiş şimdi
kaldır şimdi
sar şimdi.

İçimdeki öyküyü ben
Orada büyüttüm
Berber dükkânında…
Daha o yıllarda yakışıklı değildim
Saçlarım üç numara…
Üzgün müydüm neydim…

Dört yolun orada, kavşağın
Sol yanında
Kolonya kokusu süslenmiş
Dükkânında babam
Tıraşlı delikanlılar üretirdi o zaman
Çırak mıydın neydim…

Ve usturalar bilenmeliydi
Zamanı keser gibi kesmeliydi inceden
Orada her mevsim sonbahardı
Dökülen saçları toplar
Kılları kovalardım gömleklerinden…
Deli miydim neydim…

Gündüz bereketiyle gider
Akşam floresanlarla girerdi dükkâna
Bense belimi tutar yoruldum yapardım
Çıkmadan babam saçlarını tarar ben
Bahşişimi sayardım
Çocuk muydum neydim…

Aynaları söndürür, kepengi indirirdik
Adımlarımı ayarlardım babamın adımlarına
Ve akşam, bir peri masalının
Son matinesi için
Bahşişimi dökerdim ninemin avuçlarına
Hayal miydim neydim…