Gök Ekin

kendi kıymetıne telaşsız biriken kum
gözlerimi zerre zerre dağıtan
istiridyenin şefkatine sığınmış
bu sedeften duam

Sen ey çocuk, ilk şafakta
gamlı, kör bir kamayla
idam edildi parmakuçların…

hayat dedim
nedir bilinmezliğin
beklerken cerberus’un soğuk nefesini
düşerken toprağa uzak hayallerim
kimdir içmekten alıkoyan bizi