savaş güvercinleri salındı gökyüzüne semada yalancı bir mavilik bu beyaz bu yıldızlar, gerçek değil “hürriyet-eşitlik-kardeşlik” beylik lakırtılar, inan değil gerçek gazze’de, yalnız çocuklar. taşı tutsa eli kanardı dört yaşında bir kız savaştan eser yoktu yüzünde öldüğünde babasının kucağında saçları kefenine isyanda, hayata takındığı tek tavırla omuzlardaydı. bir erkek çocuğu iki yaşında iki de kurşun göğsünde [...]
Yüzümü çevirmek de mümkün değil, gözümü kırpmak da! Görmeyeli ne çok zaman olmuş nazlı çiçeğim! Seni kanadı kırık bir serçe olarak mı bulacaktım? Zihni karmakarışık sorularla dolu genç adam konteynırla gelen ambulansa işaret etti. ‘Bu tarafa !’ Yaralı diyemedi Sınırdan getirilenler var dedi, durdu. Henüz ambulanstan hiç sağ çıkan olmamıştı… Bomba parçaları vücutlarıyla hemhal olmuş [...]
bu acı bize uğradı mı sahiden?
duamız sahi ulaşır mı?
bu kan diner mi?
hz hasan ın hüseyin in ali nin
hz fatıma nın ahı mı
bu?
bu sınamalar
bu acılar
bu kavgalar
bu dünya
neden
var?
biz neden varız?
dün felluce de atıyordu yüreğimiz
şimdi filistinli bir yürektir gözlerimiz
Ahmet Yasin’den Yahya Ayyaş’a koşuyor umudumuz
Ve şehadettir kanımızı coşturan…
Uzun zaman aradan sonra Beyazıt’taydım yine. Tanıdık yüzler, dost gözler vardı. Gülümseyemiyorduk. Sarılamadık gülümseyerek. Bilenen bir öfkenin ivmesi soluk alıp verişlerimize işlemiş, soğukla daha bir keskin, daha bir hırçın karışıyordu yağmura…Keşke yine kitapçıları avare dolaşma için çıkıp gelmiş ve bir vakit namazı için uğramış olsaydık aşinası olduğumuz avluya.Keşke gözlerimde yaşlar, kalbimde öfke birikmeseydi…Keşke dişlerim de ,tırnaklarım da kenetlenmeseydi birbirine…ve Filistin’in umut çiçekleri bir anda solmamış olsaydı keşke…
merhameti tütsüleyen siyah bakışlı köpeklerin
ve kırık ayaklarıyla hamdeden köpeklerin
kırmızı egemen korunaksız şehrinde
şan alır ve dağıtır konuğum benim
matruşka
yağmur altında edilgen ve yurtsuz
insanlar çıkıyor içimizden
ağartı süreği belki
Hiç değilse şuracıkta
Gözümüzün önünde olsun…
iyi dilekler sunar gibi canlı bir alem kurar gizemli
savaşa yıkım der geçeriz böylece örteriz acıları
oysa geçmeyecek sınırı hiçbir zaman benjamin
ve zamana nakışlı bir yıkımdır filistin
Bunun daha sonraları tek seçeneğim olup kalacağını, çocuk aklımla hiç tahmin edemezdim sanırım. Öyle ya; bir çocuk nasıl bilsin ki; hayatın onu tahta kılıçla yenmenin imkansız olduğu yakışıklı, güzel ve cazip canavarlarla karşılaştıracağını…
Son Yorumlar