Gök Ekin

Filmi izledikten sonra aklıma ilk gelenlerden biri “Papalagi: Göğü Delen Adam” oldu. Scheuermann’in Samoa reisinin dilinden “beyaz adamı” anlattığı kitabı. Hikaye değişmiyor anlayacağınız.

Beyaz adam sömürü ve köleleştirme için gelir; “medeni olmayan yer”e medeniyet getirecektir. Ufukta yelkenlisinin direkleri görünür önce. O burnunu, yelkenlisini [ötekini yok etme hazzının geçerli aygıtı, Colomb’un keşif yalanının kanıtı] sokmadan önce gök mavisidir tek şey başımızın üstünde. Direkler delerek gelir ufku, derken geminin burnu görünür. Varlığın onlara verdikleriyle fazlasıyla mutlu olan, hayatlarını huzurla sürdüren, her türlü iyiliğin ve güzelliğin kol gezdiği, kötünün ve hatanın da bu anlayışla göğüslendiği, tüm varlıkla dostluk içinde yaşayan topluluğun toprağına namahremin ayakları değmiştir. Bu girdinin devamını oku →

Kendi durumumuzu gizlemenin birçok yolu var. Muhalif olma bunlardan biri. Muhalefetinize bir şeyleri koruma soylu vasfını da eklediniz mi, kimse sizi çıkaramaz artık, tanıyamaz. Gerçek sizle tanışmak kimseye nasip olmayacak demektir. Hakiki olmayanın arkasından gitmeme, izini sürmeme anlamına gelen bu güzelim, asil nitelik böylece yerle bir edilir ve çok yüzlülüğün peşi sıra gitmek olur çıkar.

Neleri gizler muhalefet? Art niyetlerimizi, pörsümüş duygularımızı, içine düştüğümüz çirkefi, günahlarımızı, en önemlisi cehaletimizi. Şimdi çok garip bir durumdayız. Hakikatin peşi sıra gitmesi gereken halife olarak nitelenen insanın aynı halinin öteki yüzü olan hakiki olmayanın yolundan gitmeme asaletine olumsuz mu bakıyoruz o zaman? Tövbe… Böyle düşündüyseniz yollarımız burada ayrılıyor demektir. Yazıya “bi bildiği vardır adamın” deyu devam ediyorsanız sizinle de yolumuz burada ayrılsın. “Muhalif yanımızı asla pörsütemezsin” diyenlerdenseniz haydi devam edelim o zaman. Hakikatin hakkını ali tutmak muhalif yanımızı sürekli bileylemekle mümkün olabilir zira. Muhalefet hakkın yanında tavır almaktır. Bu girdinin devamını oku →