Gök Ekin

çevir sesini toprağın ayrıntılarına
yadırganmazsın tutun
tutkulusun
ben mefluç

ince ağacın dalları kımıldarken
soğuktur viyadük dipleri
sorma kim daha çok üşümüş
ben mefluç

uzanıp usul usul çayırlarına cemrenin
papatya eziği
düşsel sekiyorsun
ben mefluç

bu şarkıyı aynı anda anımsadık
demek ki ortak saatlere vuruyor nota
keşfettik
dişlerim sararıyor sen gidince

şimdi benim gözlerim felçliyse
mevsim arınmıştır

erguvan yağdı ve taştı gökyüzü
sabırla
evinde örümcek
misafir bekler
mevsim artığı sinekleri

uzun yağmurlar biliyorum ben
çiçeklerin yapraklarını titreten
güz askerleri

erguvan yağdı ve çözüldü ırmak
gözlerinden öper
bir dirhem bir çekirdek
bayram sabahı
boğazlanan boğaları

çocuklar biliyorum ben
naylon bebeklerinin gözleri üşüyen
yanmadıkça sobaları

erguvan yağdı ve kanadı toprak
karınca alkışıyla
pohpohlanan son yazda
tırpanın asi demiri
doğradıkça
çayırları

karlar bilirim ey
yapışıp kentin yakasına
rengi kadar masum olmayan

ve burada
bir güzel
susalım artık